Dvorana Park

Sjedište JUK Herceg fest je u dvorani Park, koja je izgrađena poslije zemljotresa 1979. godine, a otvorena 28. oktobra 1987. godine. Dvorana Park je polifunkcionalni objekat koji je namjenjen za pozorišne, bioskopske i koncertne predstave, kao i kongrese, simpozijume i druge prigodne priredbe. Objekat ima tri nivoa. U sklopu prvog nivoa se nalaze garderobe i magacini. Na drugom nivou smještena je velika sala sa pozornicom. Sala dvorane Park ima gledalište sa 400 sjedišta i dvije galerije (14 sjedišta), tonsku i svjetlosnu kabinu i foaje sa blagajnom. Foaje je idealan izložbeni prostor ali i prostor za održavanje književnih večeri i kamernih predstava i koncerata klasične muzike. Na spratu tj. trećem nivou je smještena direkcija JUK Herceg fest. U blizini dvorane Park se nalazi amfirteatar Hercegnovskog pozorišta, koji se koristi kao ljetnja scena, za organizovanje pozorišnih predstava i filmskih projekcija u okviru  Filmskog festivala Herceg Novi - Montenegro film festival.

Prostori za iznajmljivanje:
Velika sala sa 400 sjedišta i dvije galerije (14 sjedišta) je idealan prostor za održavanje pozorišnih predstava, koncerata , simpozijuma, kongresa, tribina, promocija.
Renovirani foaje 
je prikladan prostor za organizovanje izložbi ali i književnih večeri, kamernih predstava , koncerata klasične muzike, koktel prijema, konferencija za štampu i sl.
Kanli kula sa 1006 mjesta, u atmosferi koja je idealna za pozornicu u ljetnjim mjesecima, za organizovanje koncerata i sl.
Tvrđava Forte mare je pogodna za filmske projekcije i koncerte u intimnijoj atmosferi.

Tvrđava Forte mare

Jedno od nekoliko značajnih gradskih utvrđenja koja su kontrolisala prilaz gradu tokom ratovima bogate istorije je tvrđava Forte mare. Fortifikacioni objekat, lociran na ulazu u Bokokotorski zaliv, u južnom dijelu Starog grada, čuavao je prilaz sa morske strane. Ona predstvalja začetak srednjovjekovnog grada koji je zasnovao bosanski kralj Tvrtko 1389. godine. U narednim godinama tvrđava je značajno rasla i mijenjala svoj izgled. Iz najstarijeg, bosanskog perioda, danas je ostao sačuvan jedan dio zida na jugoistočnom uglu tvrđave i uzano visoko stepenište pri dnu istočnog bedema.

Najozbiljniju rekonstrukciju, utvrđenje je pretprjelo u vrijeme turske dominacije, kada je dobilo današnje gabarite i visinu zidova sa odbrambenom krunom i otvorima za topove. Nema sumnje da su Turci punu pažnju posvetili jačanju odbrambene moći tvrđave, uviđajući njen strateški značaj. Pretpostavlja se da su najobimniji radovi izvedeni posle 1542. godine kada se pominje kao "jaka kula" ili "kula Abas-paše".

Dalje radove izveli su Mlečani početkom 18. vijeka, tokom čije vladavine je utvrđen i današnji naziv. Tokom mletačke uprave donekle je izgubila odbrambeni značaj, budući da je tu funkciju preuzela Španjola. Austrijancima, koji su restaurirali Forte mare, dugujemo današnji izgled. Izveli su niz nadgradnji, posebno u gornjim dijelovima, kako bi je bolje uključili u odbranu ulaza u zaliv. Tada je adaptiran dio prostora za postavljanje topova i prepravljen sjeverni ulaz. Tokom austrougraske vladavine tvrđava je korištena kao centar vojne komunikacije. Zanimljiva je činjenica da je tokom restauracije 1833. godine prvi put u Austro Ugarskom carstvu korišten cement kao materijal na ulazu, te kada je utvrđeno da ne propušta vodu, upotrebljavan je i za fasade u Starom gradu. Kao vezivno sredstvo u građevinarstvu počeo se šire upotrebljavati tek pedesetak godina kasnije.

U novije vrijeme utvrđenje je konstruktivno sanirano, a dio je tokom šezdesetih godina preuređen za potrebe ljetnjeg bioskopa, te tvrđava prvi put u istoriji dobija drugačiju funkciju. Kao jedinstven primjer građevinskog kontinuiteta, počev od najstarijih elemenata koji datiraju iz bosanskog perioda do austrougarskih intervencija koje su joj dali današnji izgled, tvrđava posjeduje izuzetnu arhitektonsku vrijednost, te je nezaobilazna destinacija velikog broja turista.

Tvrđava Kanli kula

Kanli kula ili u prevodu sa turskog Krvava kula, koja se nalazi na krajnjoj sjevernoj tački Starog grada, izgrađena je u 16. vijeku, a osim odbrambene imala je i funkciju zatvora. Tačno vrijeme izgradnje je nepoznato, ali budući da se tvrđava prvi put u pisanim dokumentima pominje 1664. godine u putopisima Evlije Čelebije, pretpostavlja se da je izgradnja njenog nukeusa započeta nakon kraće dominacije Španaca Herceg Novim (1538-1539). Da je Kanli kula građena dijelom i od neke druge, vjerovatno humanitarne građevine, utvrđeno je pronalaskom nadvatnika sa dijelom latinskog naziva "pro pace".

Dalji razvoj tekao je duži vremenski period, pa se u kontinuitetu gradnje kroz vijekove, kao i primjeni izvornih arhitektonskih izraza karakterističnih za određene periode gradnje jasno ogleda arhitektonski značaj građevine. Iako je djelo turskih graditelja, te predstavlja arhitekturu autentičnu za doba njihove vladavine, i svi budući su ostavili tragove, pa su danas vidljivi i mletački i austrougarski sistem izgradnje u pojedinim segmentima tvrđave. Posebno je zanimljiva cisterna, koja je vremenom pretvorena u zatvorsku ćeliju. Na zidovima su uočljivi crteži zatvorenika, razne galije, ribe, grbovi, krstovi, kao i imena i datumi. Budući da su nacrtane galije bliske tipu koje je Turska koristila tokom 16. i 17. vijeka, vjerovatno je da je cisterna u tamnicu pretvorena rano i da su je Turci do kraja vladvine koristili za te svrhe. Danas, jedna od omiljenih destinacija turista koji posjete Herceg Novi, dobila je funkciju ljetnje pozornice koja prima preko 1500 gledalaca, pa se brojne kulturno-umjetničke manifestacije održavaju pod vedrim nebom.

 

Tvrđava Španjola

Tvrđava Španjola izgrađena je od strane Španaca 1539. godine, iako postoji sumnja da je tvrđava mogla da se izgradi za nepunih godinu dana . Po preuzimanju vlasti od strane Turaka, Španci su za vrijeme svoje kratke, jednogodišnje vladavine, obnavljali gradske tvrđave i kule. Tako je obnovljena i tvrđava Španjola, kako je naziva domicilno stanovništvo, iako u pisanim tragovima (kartama i gravirima), stoji naziv „Gornji grad“. Od tvrđave do grada vodio je podzemni put. Izgled sadašnje tvrđave vezan je za period druge vladavine Turaka (od 1548. godine), kada su Turci porušili manju tvrđavu i izgradili novu. O tome svjedoči orjentalna arhitektura i arapski natpis  nad  ulazom u tvrđavu. Tvrđava se nalazi na brežuljku Bajer, na sjeverozapadnoj strani grada, na nadmorskoj visini od oko 170 metara. Sa tvrđave se pruža izuzetan pogled na ulaz u Bokokotorski zaliv. Iako je tvrđava mijenjala gospodare, uglavnom je zadržala svoj prvobitni oblik.